μία άκρως χειμωνιάτικη μέρα, σήμερα. η νύχτα που πέρασε ήταν κι αυτή βαθειά χειμωνιάτικη, όλο σκοτάδι και μυρωδιές που αποσυντίθενται όσο πιο πολύ τις ανακαλείς. ανακαλώ. ένσταση. σήμερα είναι μια απολύτως χειμωνιάτικη μαποφασίζω να μη βγω λοιπόν. κάθομαι ήσυχα στην αγαπημένη μου θέση και κοιτάζω έξω, συνέχεια έξω, μόνο έξω. μόνη μου χαζεύω. η σιωπή κυριαρχεί, η μοναχικότητα το ίδιο, μόνο ο κρύος αέρας μου κάνει παρέα μιλώντας μου με τυλίγει. εσύ και ο αέρας, ξανά και ξανά. μην μου πεις τίποτα, μόνο άσε με να απολαύσω αυτό το πρωινό. αν θες να κάνεις κάτι για μένα, φτιάξε μου ένα διπλό ελληνικό σκέτο και έλα να τον πιούμε. αυτό φτάνει για να γίνει αυυτό το πρωινό ευτυχισμένο και να ανάψει το τζάκι από τη χαρά του. φωτιά και αέρας.
