κάθε χρόνο στις 13 αυγούστου είμαι καλεσμένη σε πάρτυ, τα τελευταία 10 χρόνια, άσχετα αν δεν έχω πάει ποτέ. φέτος είχε και πανσέληνο εκείνη τη μέρα, θα ήθελα πολύ να είμαι εκεί αλλά ήμουν αλλού, πάλι. δεν ξέρω βέβαια αν έγινε κιόλας το πάρτυ αυτό, αλλά είναι ένα ραντεβού που δεν θέλει επιβεβαίωση, έτσι όπως ήρθες το ξημέρωμα και μου το θύμισες ξαφνικά μέσα από το ξάφνιασμα του ονείρου και της συνάντησής μας που είχε καιρό να πραγματοποιηθεί. στο είχα ζητήσει και παλιότερα στο “φύγε γέφυρα” και είχες φύγει. οπότε γύρισες, είπες να κάνεις ένα πέρασμα, να με καλέσεις και ήταν φυσικό. και πανσέληνος και πάρτυ και αύγουστος, θα ήταν πολύ καλή ευκαιρία. θα ήταν. μέλλον και παρελθόν. το παρόν όμως με ήθελε σε άλλο χώρο και χρόνο από τον δικό σου, πάλι. έλειπα, έλειπες, δεν πειράζει. δεν έγινε και τίποτα. η γη συνεχίζει να γυρίζει, έτσι δεν είναι ; πανσέληνος ήταν και πέρασε, γιορτή και τελιεώσε, αν άρχισε ποτέ.
