Περπατάς μετά από καιρό στους δρόμους της πόλης. Είναι πολύ άδεια, δεν συμφωνείς; Οι άνθρωποι τρέχουν πιο γρήγορα, διαπιστώνεις. Οι πεζοί κοιτούν συχνότερα πίσω τους σαν κάποιος αόρατος διαβάτης να τους ακολουθεί.
Μπάινιες μόνος σε ένα καφέ. Οι συζητήσεις γύρω σου αγγίζουν την τρέλα. Όλο αρρώστιες, ανεργία, έλλειψη χρημάτων. Ακούς και ξεχνάς την αγάπη, ξεχνάς ότι καθημερινά πουλάς την ψυχή σου στο διάολο.
Ξεχνάς ότι κάπου με έχεις αφήσει και σε περιμένω. Και δεν είναι η πρώτη φορά, συνήθισα και δεν είναι η τελευταία φορά.
Περιμένω ακόμη αλλά όχι εκεί που νόμιζες ότι με άφησες, πήγα πιο κάτω, πιο πέρα, πήγα αλλού. Ελπιζω να με βρεις. Να με βρεις μήπως μετά από τόσα χρονια δούμε μαζί ανατολή.