Όταν σκοτώνεις την ελπίδα και το όνειρο εν ψυχρώ δε νομίζω ότι απομέν0υν πολλά να ειπωθούν για την εποχή που διανύουμε. Σήμερα παντού παιδιά σκορπισμένα, χαμένα, οργισμένα. Σκέψεις, κινήσεις μουδιασμένες λίγο πριν τη δράση. Τι να κάνεις για να μην την πληρώσουν οι αθώοι; Τίποτα. Γιατί οι ένοχοι ξέρουν πολύ καλά να κρύβονται από πίσω τους και να γλυτώνουν… Δε νομίζω ότι θα άντεχε την εικόνα αυτή της πόλης του ο Αλέξης. Κρίμα… πόση δειλία χρειάζεται για να λάβεις ως αφορμή το θάνατο ενός 15χρονου για να κάψεις το σύμπαν;