.
<a href=”http://blogactionday.org
Τη φτώχεια μπορείς να τη δεις παντού γύρω σου, κι ας μην είσαι προσεχτικός. Τη βλέπεις στα άδεια μάτια των ανθρώπων που ζουν μέρα νύχτα στο δρόμο και που ολοένα πληθαίνουν. Άνθρωποι που δεν έχουν πού να κοιμηθούν, που να πούνε μια κουβέντα. Γιατί φτωχοί είναι όχι ζόμπι. Η ζωή τους έχει μάθει πολλά, θέλουν να μιλήσουν, κανείς δεν τους μιλάει, μιλάνε μόνοι τους τρελαίνονται άλλοι νομίζουν πως δεν μίλησαν ποτέ, έχουν ξεχάει να συλλαβίζουν.
Τη φτώχεια τη ζεις, υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού σου διαρκώς, όταν ούτε εσύ έχεις σπίτι κι ας μην μένεις στο δρόμο, όταν πλέον το σκέφτεσαι για να κάνεις οικογένεια, όταν πια είσαι 30 και μένεις με τους γονείς σου, όταν δεν χτυπάς εισιτήριο, όταν κλέβεις το σούπερμάρκετ, όταν πας με κουπόνια διακοπές, όταν περιμένεις κάποια συναυλία ή έκθεση με ελεύθερη είσοδο.
Η φτώχεια όμως δεν περιορίζεται στην έλλειψη ποιότητας ζωής. Οι πιο πολλοί φτωχοί στην πραγματικότητα είναι πλούσιοι. Είναι όσοι αγοράζουν τζιπ ενώ μένουν στο Παγκράτι, όσοι κοιτούν τους φτωχούς ανθρώπους σαν ένα κατώτερο είδος, όσοι κάνουν τα έθιμα του τόπου τους πηγή επίδειξης νεοπλουτισμού, όσοι έχουν πάνω από ένα αυτοκίνητο, όσοι έκαψαν τα δάση για να φτιάξουν ξενοδοχεία, όσοι πίσω από μια θρησκεία γίνονται τέρατα και κάνουν τα πάντα για να ζουν στη χλιδή, όλοι όσοι μπροστά στο κέρδος γίνονται όρνια και χάνουν κάθε ένδειξη ανθρωπιάς.
Η πιο επικίνδυνη φτώχεια είναι αυτή του πνεύματος, δηλάδή όσους ανέφερα προηγουμένως. Δεν είναι τυχαίο που οι χριστιανοί πατέρες, οι φιλευσπλαχνοι αυτοί πάλι τους πλούσιους προστατεύουν εδώ και αιώνες ευχόμενοι: μακαριοι οι φτωχοι τω πνευματι.
