
Ισόβια. Μαζί σου. Με χρόνιες αλλεργικές σκέψεις.
Με σπίτια ονειρεμένα, ονειρικά, φανταστικά που δε θα συμβούν.
Δεν υπάρχει το μαζί. Το αυτονόητο μαζί.
Ισόβια φυλακισμένη στο μυαλό μου. Εγώ και εσύ. Μόνοι μαζί.
Με μια λάμπα θυέλλης, να φωτίζει το σκοτάδι σου. Τίποτε άλλο.
Απριλίου 29, 2008 at 10:55 ΠΜ
πάντως με ενα χεράκι , ενα στοκάρισμα και μια καλή επιλογή χρωμάτων.. στο κάνω εγώ το σπίτι, κουκλί !!
τι λές?
τι τα ‘χουμε τα πτυχία? να πιάσουν τόπο.
κούκλα η δικιά σου μετά.
θα βάλουμε και τζάμια για τις χρόνιες αλλεργικές σκέψεις.
εμπρος στον αγωνα._
Απριλίου 29, 2008 at 12:09 ΜΜ
Εμπρος! Στα όπλα!