‘Εχω πάθει εμμονή με το λιλά.
Κατέβασα ήδη τα καλοκαιρινά.
Σκέφτομαι τον ήλιο να πέφτει πάνω στο λευκό του μαρμάρου και να με τυφλώνει.
Θλελω διακοπές.
Άδειασμα μυαλού.
Να ξαναβρώ τον εαυτό μου.
Να ξαναεφεύρω τον έρωτα.
Να μη δίνω σημασία στη λεπτομέρεια, με κούρασε.
Θέλω να είναι ο κόσμος γελαστός και χαρούμενος και να μυρίζει όμορφα.
Θέλω να είμαι όλη μέρα έξω από το σπίτι κι ας μην έχω φράγκο στην τσέπη.
Βόλτες, βόλτες, βόλτες…
Λες τελικά να είμαι καλοκαιρινός τύπος και να μην το χω καταλάβει;