ξεκινάς με τις καλύτερες διαθέσεις για να έχεις μια καλή μέρα, αλλά δεν. πας στον ησάπ, κλειστές οι πόρτες. πας να πάρεις ταξί αλλά όλοι γι αυτό ψάχνουν. πας να πάρεις λεωφορείο αλλά γίνεται της κακομοίρας. και είναι σήμερα που πρέπει να πας στη γαμημένη δουλειά σου οπωσδήποτε γιατί επείγει κάτι. τελικά, παίρνεις το ι.χ και  μετά από μια μιση ώρα φτάνεις στο γραφείο. περιμένεις να δεχθείς εντολή τι να κάνεις με το επείγον, η οποία δεν έρχεται ποτέ. και εκεί που περιμένεις γίνεται διακοπή ρεύματος. μένεις με σταυρωμένα τα χέρια. γιατί στο διάολο ήρθα σήμερα εδώ; για να ρίξω τα καντήλια της ζωής μου;  φτάνει η ώρα να φύγω χωρίς να έχω κάνει τίποτα. πάω να πάρω το αμάξι αλλά που να κουνηθείς; να τρελαθείς μέσα στο αμάξι περιμένοντας να ξεμπλοκάρεις; πόδια έχεις το έκανες και την Τρίτη το δρομολόγιο. ακολουθώ το δρόμο που κάνει το λεωφορείο μήπως ρε αδερφέ περάσει. μήπως. μαλακίες. παρόλα αυτά κρατάω την ψυχραιμία μου απλώς δεν μπορώ να ξεστομίσω κουβέντα. κουράστηκα με την τόση μαλακία.